System prezentacji produktów powiązany ze szczegółową informacją o autorach. W przypadku znanych projektantów daje rownież pogląd o publikacjach tematycznych oraz możliwościach zakupu konkretnych przedmiotów.

W systemie funkcjonują także fora zawodowe, katalogi przydatnych linków, kalendarz imprez branżowych oraz księgarnia (tematyczna, lecz wydzielona z amazon.com).
Link do tego serwisu polecamy zachować wszystkim zawodowo związanym z projektowaniem i designem.

BETON –
WYZWANIA KONSERWACJI

23-24 PAŹDZIERNIKA 2009

Poniżej przedstawiamy program seminarium:…

23 października 2009
Muzeum Architektury we Wrocławiu

08:45
rejestracja

09.15
otwarcie
Hubert-Jan Henket, Ana Tostoes

09.30
Historia Hali Stulecia i budownictwa betonowego we Wrocławiu
Jerzy Ilkosz, Grzegorz Grajewski

10.00
Problemy konserwacji Hali Stulecia we Wrocławiu
Renato Dżugaj

10.30
Rewaloryzacja Hali Stulecia we Wrocławiu – zagadnienia związane z zarządzaniem obiektu wpisanego na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO
Hana Červinková

11.00
przerwa

11.30
Najnowsze badania, dokumentacja i konsolidacja konstrukcji żelbetowej na przykładzie budynków Union Brauerei w Dortmundzie – adaptacja na centrum kultury
Matthias Pfeifer

12.00
Kompleks targowy w Brnie (1928) – klejnot modernistycznej architektury betonowej Czechosłowacji
Iveta Cerna

12.30
Roberta Maillarta innowacyjne spojrzenie na użycie betonu
Denis Zastavni

13.00
Betonowy piruet – renowacja konstrukcji i troska o materiał
Ola Wedebrunn

13.30
przerwa

14.30
Betonowe dziedzictwo Holandii, sposoby renowacji tynkowanego i odsłoniętego betonu
Wessel de Jonge

15.00
Beton i mieszkaniówka (adaptacja nowych technologii i systemów budowlanych w okresie między- i powojennym)
Marieke Kuipers

15.30
Rewaloryzacja fabryki “Czerwony Sztandar” projektu Ericha Mendelsohna w Petersburgu
Sergej Fedorov, Matthias Pfeifer

16.00
Techniki, procesy niszczenia i konserwacja sztucznego kamienia i tynków cementowych (Brno, Peine, Wiedeń)
Ivo Hammer

16.30
przerwa

17.00
Tokijskie obiekty olimpijskie w latach sześćdziesiątych XX w. – konserwacja i stan obecny
Ayako Horiuchi

17.30
Problemy z betonem w przypadku muzeum projektu Le Corbusiera w Japonii
Yamana Yoshiyuki

18.00
Trwałość przedwojennej architektury betonowej w Japonii
Kumagai

18.30
Pytania i dyskusja
moderator Wessel de Jonge
24 października 2009
Wycieczka: Rewaloryzacja wrocławskich budynków modernistycznych

09.00
Spotkanie przed Centrum Handlowym Renoma (dawny „Wertheim”),
ul. Świdnicka 40

Strony serwisu jednak odrobinę rozczarowują – zbyt konserwatywną formą oraz treścią skupioną na dostarczeniu określonej dawki danych teleadresowych. Być może tak trzeba i tego się oczekuje, ale serwis internetowy powinien być również wizytówką stylistyczną szkoły – lub chociażby określeniem jej możliwości.

Jest jednak jedna rzecz, która bardzo mi się spodobała i którą przestudiowałem z przyjemnością – to archiwalne numery studenckiego czasopisma ArcyTektura, wydawanego przez studentow WAPW w latach 1989-95 i zarchiwizowane na stronach Wydziału.

Serdecznie polecam wywiad z Frankiem Gehrym, przeprowadzony przez ówczesnych studentów – Dariusza Hyca, Dariusza Skalskiego oraz Grzegorza Stiasnego… To jest klimat, jaki trudno spotkać w innych, oficjalnych publikacjach.

W chwili obecnej na stronie można zobaczyć najnowsze informacje o planowanych inwestycjach warszawskich, o zarządzeniach dotyczących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (MPZP) jak również dowiedzieć się, co ciekawego na temat nowych inwestycji pojawiło się w prasie. Jest również dział ‚dokumenty‘ – gromadzący informacje dotyczące oficjalnych planów rozwoju naszej stolicy.

Porządny serwis godny polecenia.

Kilkadziesiąt lat później, w Polsce, a dokładniej – w dniach 17-24.X 2008 r. w Krakowie, odbędą się XII ogólnopolskie warsztaty studenckie OSSA Kraków 2008 . Organizator warsztatów – Ogólnopolskie Stowarzyszenie Studentów Architektury – zaprasza do udziału w warsztatach studentów architektury z całej Polski. OSSA 2008 będzie okazją do poznania ciekawych ludzi z całej Polski, których łączy wspólna pasja. Uczestnicy będą mogli wymienić się swoimi doświadczeniami i zdobyć nowe umiejętności, podczas zmagań z zadaniami projektowymi.

Praca warsztatowa odbywać się będzie w grupach prowadzonych przez architektów z Polski (Biuro Projektów Lewicki Łatak , Kraków; dr Wojciech Wicher i dr Mateusz Gyurkovich, Kraków; ReWritable Research Team , Wrocław; Tamizo architects group , Łódź; WWAA, Warszawa) i z Europy (EFFEKT , Kopenhaga; BAR Architects , Rotterdam; Yvette Vasourkova i Igor Kovacevic, Praga; Marcin Kołtuński i Karolina Kania, Amsterdam). Do tematu projektowego wprowadzą wykłady znamienitych gości i wycieczki po Krakowie, jakiego zwykły turysta nigdy nie pozna. Pracując, uczestnicy będą mogli wpływać na przestrzeń wirtualnego świata SecondLife i na naszą rzeczywistość.

Wziąć udział w warsztatach może każdy student architektury, który wyśle do organizatorów pracę wstępną (temat i terminy podane zostaną już wkrótce), w której wykaże się kreatywnością i ciekawymi umiejętnościami.

Tematem tegorocznych warsztatów będzie „Faktura Miasta”. Faktura to cecha, którą odbieramy najlepiej poprzez kontakt bezpośredni. Odczuwać miasto możemy przez dotyk, obserwację, interakcję z detalami jego elementów składowych – architektury, budynków, urządzenia miejskiego. Fakturę możemy jednak odbierać w większej skali – skali urbanistycznej, gdy wyobrażamy sobie miasto, w którym żyjemy, którego doświadczamy codziennie na różne sposoby. To odczuwanie opiera się na strukturze przestrzennej miasta – nie chodzi tu tylko o relacje budynków, które w nim stoją, ich gabaryty, charakter architektoniczny, przestrzenie pomiędzy, ale o całą abstrakcyjną warstwę jego złożoności – sposób użytkowania, komunikację, inżynierię miejską czy pozytywne/negatywne wartości kulturowe i emocjonalne, którymi ta przestrzeń jest nasycona. Te aspekty, nie do uchwycenia przez zdjęcia czy zwykłe mapy, wymagają od nas myślenia abstrakcyjnego. Prowokacją i inspiracją do tej abstrakcji jest tutaj wypowiedź Salvadora Dali o architekturze miękkiej i włochatej.

Uczestnicy warsztatów będą mogli zmierzyć się z interpretacją tego stwierdzenia zarówno w skali architektonicznej jak i urbanistycznej. Będą mogli też podjąć się analizy relacji między detalem architektonicznym, a kompozycją urbanistyczną i wpływem tej relacji na ‘fakturę miasta’.

W tym roku, studenci architektury z całej Polski skonfrontują się z tymi wyzwaniami w Krakowie – mieście o wyjątkowym dziedzictwie historycznym i kulturowym, które zmaga się dzisiaj z brakiem silnej wizji na przyszłość. Zajmą się zaniedbanymi placami miejskimi – teoretycznie, najbardziej reprezentacyjnymi elementami sieci przestrzeni publicznych. My, organizatorzy tegorocznych warsztatów OSSA, mamy nadzieję, że praca uczestników wniesie wkład w dzisiejszą dyskusję na temat obrazu naszego miasta, jego teraźniejszości i jego przyszłości.

Ogólnopolskie Stowarzyszenie Studentów Architektury powstało jako studencka inicjatywa w 1997 r. Od początku rolą stowarzyszenia była organizacja warsztatów architektonicznych dla polskich studentów, którzy pragnęli rozwijać swoje zdolności poza uczelnią, ale też poznać nowych ludzi, z którymi łączy ich wspólna pasja.

Tej jesieni mija 12 lat działalności „ossy”, wypełnione licznymi warsztatami i współpracą z instytucjami zajmującymi się architekturą, urbanistyką i edukacją architektoniczną, z kraju i zza granicy. W ciągu 12 lat stowarzyszenie wypracowało sobie silną markę wśród studentów architektury. Liczni uczestnicy zawsze chętni są do powtórnego udziału w warsztatach, które dostarczyły im niezapomnianych wrażeń i pozwoliły im nabyć wiele nowych umiejętności i skonfrontować swoje doświadczenia ze studentami z innych uczelni.

Uczestnicy warsztatów z poprzednich lat są dzisiaj absolwentami wydziałów architektury i czynnymi architektami. To oni zaczynają dzisiaj przejmować odpowiedzialność za kształtowanie polskiego środowiska architektonicznego, a każdy z nich pamięta dziś, jak wiele nauczył się w trakcie Ogólnopolskich Spotkań Studentów Architektury.

Źródło: OSSA

Bardzo interesującą sekcją jest Building of the Month, gdzie można poczytać oraz zobczyć ciekawe zdjęcia budynków nie tylko z UK. Jak na przykład ten.

Interesującym źródłem informacji jest Design Library – archiwum internetowe dotyczące projektantów, architektów oraz wszystkiego, co wiąże się z różnego rodzaju projektowaniem. Nie jest może ‘przebogate’, ale wystarczy na kilka ładnych wizyt.

Serwis w obecnym kształcie na razie jeszcze więcej obiecuje, niż oferuje, brakuje znacznych obszarów partii nazwanej Wirtualnymi Odwiedzinami, niemniej ma być sukcesywnie uzupełniany i za kilka miesięcy będzie prawdopodobnie prawdziwą skarbnicą wiedzy.
Już w chwili obecnej widać rosnącą tendencję do zamieszczania coraz większej ilości materiałów wideo, co sprawia, że prezentacje tematów są urozmaicone i latwe do przyswojenia.

Oczywiście jest to przede wszystkim miejsce dla osób posługujących się językiem francuskim, jednak jest również miejsce przeznaczone na wybór wersji językowej – mamy zatem nadzieję, że pojawi się wkrotce wersja anglojęzyczna.

Już teraz jednak – polecamy.

/WJ/

Trzeba przyznać, że promocja kultury oraz instytucji z nią związanych jest we Francji na absolutnie nieosiągalnym dla nas poziomie. I trudno się dziwić, biorąc pod uwagę procent dochodu narodowego, jaki zapewnia turystyka, opierająca się w znacznej mierze wlaśnie na promocji kultury.

Biblioteka On-Line Centrum zawiera 59 000 obiektów sztuki współczesnej, zeskanowanych lub sfotografowanych, posegregowanych i dokładnie opisanych. Szkice Araty Isozakiego lub Toyo Ito, makiety Richarda Rogersa czy notatki Le Corbusiera. Dział ‚Architekci‘ to 300 nazwisk – wystarcza na kilkanaście dni przeglądania. A jest jeszcze design, projektowanie graficzne, meble…

/WJ/

Jeden z klasyków architektury dwudziestowiecznej, Oscar Niemeyer, 15-go grudnia 2007 roku obchodzi swoje setne urodziny. Z tej okazji przypominamy w skrócie jego sylwetkę i najważniejsze projekty, choć jest to jeden spośród tych projektantów, o których można przeczytać we wszystkich encyklopediach i wydawnictwach historycznych dotyczących architektury.

Oskar Niemeyer wywodzi się z rodziny o korzeniach niemieckich. Dorastał w Rio de Janeiro, jak sam mówi, w środowisku dość beztroskim i artystycznym. Od wczesnych lat młodości jego najlepszymi przyjaciółkami były zawsze kobiety, które szczerze uwielbiał za za zmysłowość i naturalną empatię.
Być może stąd wzięło się jego umiłowanie do miękkich, zakrzywionych lini, które oznaczają dla niego nieskrępowane piękno, wolność i właśnie zmysłowość. Jak mówi, jego pierwsze inspiracje związane z tego typu rysunkiem związane są z barokowymi kościołami, w których wdzięk łączy się z logiką.

Niemeyer w 1934 roku ukończył studia w Narodowej Akademii Sztuk Pięknych w Rio de Janeiro. Po studiach podjął wolontariat w pracowni znanego wówczas architekta Lúcio Costy, określanego prekursorem nowoczesnej architektury brazylijskiej, poźniejszego przyjaciela i mentora Niemeyera. W 1936 roku Lúcio Costa otrzymał zlecenie na projekt nowego zespołu gmachów ministerstwa oświaty i zdrowia w Rio, w którym Niemeyer uczestniczył, a w 1939 roku przejął jego kierownictwo. Projekt ten umożliwił Niemeyerowi poznanie oraz czynną współpracę ze sławnym już wówczas Le Corbusierem, który był konsultantem projektu. Niemeyer, jak zresztą większość ówczesnych architektów, znalazł się pod silnym wpływem koncepcji Le Corbusiera, umiał jednak w krotkim czasie odnaleźć własną drogę i stworzyć osobisty, indywidualny styl, osadzając modernizm w miejscowym klimacie kulturowym, którego korzenie oparte były na dominującym w przeszłości baroku – stąd umiłowanie do rzeźbiarskich, ekspresyjnych form.

W 1939 roku wraz z Lucio Costą zaprojektował brazylijski pawilon na wystawę światową w Nowym Jorku, natomiast już samodzilnie, w latach 1942-43 stworzył zespół czterech budowli w Pampulha – Belo Horizonte. Były to kasyno, klub, restauracja i kościół św. Franciszka. Zespół ten uważany jest za pierwszy przykład indywidualnego stylu Niemeyera.

W 1945 wstąpił do Brazylijskiej Partii Komunistycznej, której członkiem pozostaje do dziś. Poglądy polityczne Niemeyera – zaangażowanego komunisty – mają duży wpływ na jego twórczość, lecz były również powodem poważnych perturbacji w życiu architekta. Po przejęciu w 1964 władzy w Brazylii przez juntę zakazano mu wykonywania zawodu, a w 1966 zmuszono do opuszczenia kraju.

W latach 1947-1953 Niemeyer był delegatem do zespołu konsultantów projektu kwatery głównej ONZ. Początkowo zaaprobowano projekt urbanistyczny zasugerowany przez Niemeyera później jednak ugięto się pod presją zwolenników Le Corbusiera. Kompromisowy projekt opracowany przez architektów Bodianskiego i Weissmanna włączał elementy koncepcji Le Corbusiera w projekt Niemeyera i cieszył się poparciem obu architektów. Ostatecznie zlecenie rozwinięcia koncepcji w projekt zespołu gmachów otrzymali Amerykanie Harrison i Abramovitz. Le Corbusier i Niemeyer zostali wyłączeni z dalszych prac, a Niemeyer, jako członek partii komunistycznej nie otrzymał zezwolenia na wjazd do USA.

W 1956 roku Niemeyer otrzymał zlecenie zaprojektowanie nowej stolicy Brazylii – miasta Brasilia. Plan urbanistyczny miasta wykonał jego przyjaciel, dawny pracodawca, Lúcio Costa, natomiast Niemeyer skupił się na zaprojektowaniu głównych budynków rządowych. Do tej pory są to najsłynniejsze z jego projektów: hotel i pałac prezydencki, gmach sądów, plac Trzech Sił oraz katedra.
W 1987 Brasília została przez UNESCO wprowadzona na listę dziedzictwa ludzkości.

Niemeyer, mimo podeszłego wieku wciąż jest czynnym architektem. Wśród jego współczesnych projektów są m.in.: Caminho Niemeyer (Centrum kluturalne w Niteroi, 2005) Czy Muzeum Sztuki Współczesnej, 1996 – rownież w Niteroi.

Niemeyer jest laureatem wielu nagród, m.in. Leninowskiej Nagrody Pokoju (Związek Radziecki, 1963), złotego medalu American Institute of Architects (Stany Zjednoczone, 1970), Legii Honorowej (Francja, 1979), Orderu św. Grzegorza Wielkiego (Watykan, 1990) czy Praemium Imperiale (Japonia, 2004). Jest również laureatem nagrody Pritzkera (1988).

Wojciech Jagiełło